မဖတ္ခင္မွာ သိထားရန္:(Pre-med ဆိုတာေဆးေက်ာင္းတက္ခြင့္မရခင္မွာ College/University တခုခုမွာ ေဆးေက်ာင္းအတြက္ၿပင္ဆင္ေရးcoursesေတြနဲ႔အတူေလးႏွစ္ၾကာBachelor Degreeအတြက္ေက်ာင္းတက္ေနသူမ်ားၿဖစ္ပါတယ္။)

အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀မွာ ကြ်န္ေတာ္အၿမဲၾကားခဲ့ရတဲ့စကားက..."ငါ Aမရရင္ Standfordေက်ာင္းတက္လို႔ရမွာမဟုတ္ဘူး" ဆိုတာပဲၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုမ်ိဳးဆင္တူစကားသံကို ေကာ္လိပ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ကြ်န္ေတာ္ထပ္ၿပန္ၾကားရလိ္္မ့္မယ္လို႔မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဘူး။ "ငါ ေဆးေက်ာင္းတက္ဖို႔ A ရမွၿဖစ္မယ္" ..ဆိုတာေပါ့ဗ်ာ။

ေကာ္လိပ္ေက်ာင္းသားအမ်ားစုဟာ ဘီယာအတြက္စာအုပ္ကိုအလဲွအလွယ္လုပ္ေနၾကခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းအမွတ္တြက္ အေသခံတိုက္ခိုက္ေနၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားအုပ္စုငယ္တစ္စုလည္းရိွေနပါတယ္။ သူတို႔ကေတာ့ pre-med ေတြၿဖစ္ပါတယ္။

Pre-medေတြဟာ ေက်ာင္းအားလပ္ရက္ေန႔ေတြမွာလည္း မနက္၃နာရီအထိစာၿကည့္တိုက္မွာထိုင္ၿပီးစာၾကည့္ေနၾကသူမ်ားၿဖစ္တယ္ (ေၾသာ္ဒါနဲ႔..Laptopsကိုင္ၿပီးအိမ္စာလုပ္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔မမွားၾကမိနဲ႔ေနာ္။ အဲဒါက အင္ဂီ်နီယာေက်ာင္းသားေတြ။)စာေမးပဲြစိတ္ဖိစီးမွုေၾကာင့္ ၿဖစ္ေပၚတဲ့၀က္ၿခံေတြအတြက္ Proactiv ကိုလည္း ဂါလန္လိုက္၀ယ္သံုးေနတာလည္း သူတို႔ပါပဲ။ အမွတ္စာရင္းေၾကာ္ညာကိုလည္း မေမာမတန္းေၿပးၾကည့္ေနတာလည္း သူတို႔ပါပဲ။

ဟုိတေလာက ကြ်န္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားတစ္စု Lunchစားပဲြမွာ ၀ိုင္းစုေနၾကတုန္း တစ္ေယာက္က စာေမးပဲြတစ္ခုမွာရထားတဲ့A- minus အေၾကာင္းကို ညဥ္းညဴၿပပါေရာ။ ေနာက္တစ္ေယာက္က သူရဲ႔ B-plus ေၾကာင့္ေဆးေက်ာင္းတက္ခြင့္ရေတာ့မွာမဟုတ္ေၾကာင္း စိတ္ႏြမ္းနယ္စြာထပ္ေၿပာၿပန္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကလည္းအားက်မခံ ကြ်န္ေတာ္ရထားတဲ့ B ကို ဖြင့္ေၿပာၿပလိုက္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကကြ်န္ေတာ့္ကို "ေဆးေက်ာင္းတြက္ေမွွ်ာ္လင့္ခ်က္မရိွေတာ့ဘူး"ဆိုေတာ့ေလသံေတြနဲ႔ အေဟာက္ခံရတယ္။ That’s the problem with premeds: they make you feel like shit when you already feel like crap.

ၿပီးေတာ့ Pre-medဘ၀ဟာအင္မတန္အထီးက်န္ဆန္လွပါတယ္။ B ႏွင့္ Cအနည္းငယ္ကို စာေမးပဲြမွာရမိတာနဲံ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တၿခားအလုပ္ကိုင္အသစ္ကိုစဥ္းစားရေတာ့တယ္။ ဟို..Studio art majorယူရင္ေကာင္းမလား..ဒါမဟုတ္ ေက်ာင္းထြက္ၿပီးေတာ့ ဟမ္ဘာဂါပဲေၾကာ္ရင္ေကာင္းမလားဆိုတဲ့ အေတြးေတြ၀င္လာတယ္။

ဆရာ၀န္ၿဖစ္တဲ့သူဟာ အင္မတန္ထူးခြ်န္သူၿဖစ္ရမယ္ဆိုေပမဲ့ ပညာေရးထူးခြ်န္မွုတစ္ခုတည္းနဲ႔ ရႏိုင္ပါ့မလား။ ဘယ္လို လူနာမိသားစုကို နာေရးသတင္းေၿပာရမယ္၊ ငိုယိုေနတဲ့ကေလးငယ္ရဲ႔ မိခင္ကိုစိတ္သက္သာေအာင္ေၿပာရမလဲဆိုတာေတြက စာနဲ႔သင္ယူလို႔ရတဲ့အရည္အေသြးေတြမဟုတ္ပါဘူး။ Empathy for Dummie စာအုပ္မ်ိဳးမရိွသေရြ႔ေပါ့ေလ။ Compassion and Patienceတို႔ဟာ Pre-medေတာ္ေတာ္မ်ားမွာ လိုအပ္ေနတဲ့အရည္အခ်င္းေတြလို႔ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။

တကယ္လို႔..Medical school admissionက ေက်ာင္းသားေတြရဲ႔သာမန္ဘ၀နဲ႔ပတ္သက္ေတြေမးခြန္းေတြကို အင္တာဗ်ဴးမွာေမးရင္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ။ ကိုယ္ရွာထြက္မတက္ေၿပးတက္လိုက္ရတဲ့ ေက်ာင္းအသင္းေတြ၊လွုပ္ရွားမွုေတြထက္ Admission committee memberတစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔အတူၾကည့္ၿဖစ္တဲ့ ေဘာလံုးပဲြအေၾကာင္းေတြ ေဆြးေႏြးရရင္ပိုမေကာင္းဘူးလား။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ္သူတို႔အတြက္ ဘယ္ေလာက္အခ်ိန္ေပးခဲ့တာလဲဆိုေတြကို စာေမးပဲြၾကီးရိွတဲ့ညမွာ ကိုယ္မနက္ေလးနာရီအထိငုတ္တုတ္ထိုင္ၿပီးသုတို႔ရင္ဖြင့္သံနားေထာင္ေပးခဲ့တာေတြကို Recommendationေရးေပးရင္ပိုမေကာင္းဘူးလား။ ဒီနည္းလမ္းေတြက လူတစ္ေယာက္ရဲ႔စိတ္ဓါတ္ကို ခုအသံုးၿပဳေနတဲ့နည္းလမ္းေတြထက္ ပိုသိေစမယ္လို႔မထင္ဘူးလားဗ်ာ။

Standfordေက်ာင္းတက္ၾကတဲ့ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာ အင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ့ Highschool GPA ႏွင့္ အၿမင့္မားဆံုးေသာ ေကာ္လိပ္၀င္ခြင့္စာေမးပဲြၾကီးအမွတ္ေတြကိုယ္စီရခဲ့သူမ်ားမဟုတ္ပါဘူးလား။ ဒါေပမဲ့ဗ်ာ..Premedတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ evolutionary change of a wasp's noseက flower receptorsနဲ႔ဆက္ႏြယ္မွုရိွတယ္ဆိုတာ ပေရာဖက္ဆာစိတ္တိုင္းက်ေအာင္ မေၿဖႏိုင္တာနဲ႕ ဆရာ၀န္ေကာင္းမၿဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ မတရားလားဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လို B-studentsေတြကေတာ့ ထိပ္တန္းေဆးေက်ာင္း၀င္ခြင့္မရႏိုင္ေတာ့မွန္းသိေပမဲ့ သူတစ္ပါးကိုကူညီခ်င္စိတ္နဲ႔ ပန္းတိုင္ဆီကိုဆက္လက္ခ်ီတက္ေနရမွာပဲ၊
ps: BRIAN INOUYE, ’08, has pondered giving up on medical school to flip burgers in his hometown, Sacramento.

ွွွStandford magazineမွ student voice တစ္ခုကို အတက္ႏိုင္ဆံုးၾကိဳးစားဘာသာၿပန္မွ်ေ၀လိုက္တာၿဖစ္ပါတယ္။ သင့္ေလွ်ာ္ဆီေလ်ာ္ေအာင္ စကားလံုးအသံုးအႏွုန္းမ်ားကိုေၿပာင္းလဲထားသလို တခ်ို႔စာသားကို မလိုရင္မလိုသလိုၿဖဳတ္ခ်ထားပါတယ္။မူရင္းစာကေတာ့ Pre-medေက်ာင္းသားေတြဘ၀ကို ဟာသဆန္ဆန္ေဖာ္ၿပထားတာၿဖစ္ပါတယ္။ အမွားပါေသာ္ ခြင့္လြတ္သည္းခံဖတ္ၾကားေပးေစလိုပါတယ္။